W Windows Server 2008 R2 wiele ról systemu posiada dodatkowy komponent Best Practices Analyzer, którego celem jest sprawdzenie czy konfiguracja spełnia zasady określone w najlepszych praktykach. Dzisiaj została wydany (w formie aktualizacji) BPA dla Hyper-V.
Analizie poddawany jest zarówno system operacyjny partycji Parent, konfiguracja maszyn wirtualnych pod kątem pracujących w nich systemów operacyjnych oraz sprzęt na jakim działa host.
W poprzednich wpisach pokazałem kilka nowości wprowadzonych w Windows Server 2008 R2, dzisiaj przyszła kolej na Best Practices Analyzer (BPA). Jak sama nazwa wskazuje dzięki temu narzędziu można sprawdzić czy konfiguracja serwera jest zgodna z najlepszymi praktykami. Narzędzie to jest instalowane razem z każdą obsługiwaną rolą (warunkiem jest posiadanie odpowiedniego modelu roli dla BPA), a jego uruchomienie odbywa się poprzez wybór opcji w sekcji podsumowania roli (konsola Server Manager). Wcześniejsze wersje tego narzędzia były oddzielnymi aplikacjami, a pierwsza wersja została udostępniona w roku 2006.
Uruchomienie analizy odbywa się poprzez wybór polecenia “Scan This Role”, która po kilku sekundach jest gotowa do weryfikacji. Dla każdej rekomendacji tworzony jest dokładny raport przyczyny nie spełnienia wymogów, ewentualne konsekwencje awarii oraz zalecane rozwiązanie problemu. Warto zwrócić uwagę, że obecnie obsługiwane są następujące role:
Warto pamiętać, że podobne narzędzia dla różnych aplikacji są dostępne w Centrum Pobierania na stronach Microsoft.
Pracując przy konfiguracji klastra dla Hyper-V postanowiłem zastosować wersje Core Windows Server… przy tej okazji postanowiłem podzielić się z Wami kilkoma spostrzeżeniami.
Windows Server 2008 R2 – konsola graficzna i linia poleceń
W najnowszej edycji WS2008 Microsoft dostarczył znacznie więcej narzędzie konfiguracyjnych, w przypadku iSCSI została dołączona graficzna konsola pozwalająca na konfigurację inicjatora (iSCSI Initiator). Jej uruchomienie odbywa się poprzez wykonanie polecenia “iscsicpl“. Przy pierwszym uruchomieniu wyświetlony zostanie także monit o uruchomienie usług iscsi. Konfiguracja nie różni się niczym od jej wykonania w pełnej instalacji różnych wersji systemów Windows.
Windows Server 2008 – tylko linia poleceń
Do czasu wydania edycji R2 (oraz w niej jeśli jest taka potrzeba) zarządzanie iSCSI Initiator’em odbywa się poprzez linię poleceń np:
sc config msiscsi start= auto //przełączenie usługi iscsi w tryb automatycznego uruchamiania
net start msiscsi //uruchomienie usługi iscsi
iscsicli qlogintarget <nazwa_portalu> //szybkie podłączenie do portalu/target’u
Automatyczne publikowanie skrótów do aplikacji działających w Windows Virtual PC możliwe jest nie tylko dla Windows XP SP3 dostarczanego wraz z edycjami Windows 7 Professional, Enterprise i Ultimate. Funkcjonalność ta może działać z powodzeniem na dowolnej maszynie wirtualnej Windows XP SP3, Windows Vista SP1 oraz Windows 7 pod warunkiem, że zostały zainstalowane komponenty integracyjne (integration components) oraz dodatek RAIL QFE. Gdy zostanie włączony tryb auto publish, każda instalowana w ramach maszyny wirtualnej aplikacja utworzy także swój skrót w menu start\wszystkie programy\Windows Virtual PC\<nazwa maszyny> Applications.
W przypadku aplikacji pozbawionych instalatora lub komponentów systemu takich jak Internet Explorer itp. konieczne będzie ręczne utworzenie skrótu. Folderem monitorowanym przez Auto Publish w poszukiwaniu nowych aplikacji jest “C:\Documents and Settings\All Users\Start Menu\Programs”, wystarczy stworzyć w nim skrót, a aplikacja zostanie automatycznie opublikowana.
Coraz częściej używana biometryka np. badanie linii papilarnych została wsparta przez Windows 7. Dotychczas do obsługi urządzeń (zewnętrznych lub tych zintegrowanych) konieczna była instalacja specjalnego oprogramowania, Windows 7 posiada własne rozwiązanie przeznaczone do pracy z urządzeniami biometrycznymi.
Dostęp do ustawień – rejestracji własnych odcisków i wykorzystania ich, jako alternatywnej metody logowania, jest dostępny zarówno z poziomu panelu sterownia w sekcji Biometric Devices lub z poziomu ustawień kont użytkowników.
Pierwszym krokiem do rejestracji swoich danych biometrycznych jest potwierdzenie uprawnień do tej czynności czyli, weryfikacja hasła użytkownika.
Po poprawnej weryfikacji dostępny jest panel, w którym należy wybrać palec do zeskanowania.
Do poprawnego odczytu danych o liniach papilarnych konieczne jest kilku krotne zeskanowanie tego samego palca.
Po zakończeniu procesu skanowania i zapisaniu danych można już cieszyć się logowaniem z użyciem czytnika linii papilarnych, bez wpisywania hasła (którym także można się wciąż zalogować).
W poprzednim wpisie pisałem o najważniejszych moim zdaniem nowościach w Network Monitor 3.3, teraz przyszła kolej na dokładniejsze przyjrzenie się narzędziom eksperckim – NmSimpleSearch.
Aby zacząć pracę z narzędziami eksperckimi należy je zainstalować.
Po zakończeniu instalacji narzędzia są już dostępne z poziomu Network Monitor, jednak aby z nimi pracować konieczne jest zapisanie pliku z przechwyconymi informacjami i ponowne jego otworzenie z użyciem zapisanego wcześniej pliku.
Po uruchomieniu pojawia się właściwe okno narzędzia NmSimpleSearch.
Narzędzie eksperckie NmSimpleSearch pozwala na przeszukiwanie danych zebranych za pomocą Network Monitora, w poszukiwaniu takich informacji jak adresy e-mail, adresy www czy … numery kart kredytowych.
W zależności od wyboru generowany jest filtr według jakiego zostaną przeszukane pakiety np.
- Adresy stron www: http(s)?://([\w+?\.\w+])+([a-zA-Z0-9\~\!\@\#\$\%\^\&\*\(\)_\-\=\+\\\/\?\.\:\;\'\,]*)?
- Numery kart kredytowych: (?:4[0-9]{12}(?:[0-9]{3})?|5[1-5][0-9]{14}|6(?:011|5[0-9][0-9])[0-9]{12}|3[47][0-9]{13}|3(?:0[0-5]|[68][0-9])[0-9]{11}|(?:2131|1800|35\d{3})\d{11})
Wyniki pracy NmSimpleSearch jest podgląd znalezionych zawartości:
Niedawno miała miejsce odsłona nowego Network Monitor w wersji 3.3 – Beta (można ją pobrać z wirtryny http://connect.microsoft.com). Najnowsza wersja tego narzędzia do przechwytywania ruchu sieciowego oprócz kompatybilności z nowymi systemami m.in. Windows 7, przynosi kilka przydatnych zmian:
Auto Scroll
Pojawiła się bardzo przydatna opcja – automatycznego przewijania listy przechwyconych pakietów.
Aliasy
Możliwe jest także nadawanie aliasów dla źródeł i celów ruchu…
Komentarze
Pojawiła się możliwość komentowania przechwyconych pakietów.
Uwaga !
Aby dodać komentarz konieczne jest wcześniejsze zapisanie pliku z danymi.
Narzędzia eksperckie
Najważniejszą nowością jest udostępnienie współpracy z narzędziami eksperckimi, które mogą dokonywać bezpośredniej analizy ruchu sieciowego przechwyconego za pomocą Network Monitor. Aktualnie dostępne jest tylko jedno takie narzędzie NmSimpleSearch pozwalające na przeszukiwanie przechwyconych informacji.
Nowością w Windows 7 jest narzędzie Problem Steps Recorder umożliwiające nagranie wszystkich akcji podjętych przez użytkownika. Z moich pierwszych doświadczeń wynika, że będzie to świetny pomocnik zarówno do zgłaszania błędów, jak również do tworzenie dokumentacji lub przewodników typu krok-po-kroku.
Aby zacząć pracę z tym narzędziem należy wpisać polecenie “psr” odnoszące się do wcześniej wspomnianego programu.
Okno samego narzędzie jest wyjątkowo proste i intuicyjne w obsłudze. Podstawowe funkcje to “Start Record” i “Stop Record” czyli rozpoczęcie lub zakończenie nagrywania kolejnych kroków – po zakończeniu pojawi się okno wyboru miejsca, w którym ma zostać zapisany wynikowy plik raportu w formacie .mht (MIME HTML). Opcja “Add Comment” pozwala użytkownikowi na dodanie własnego komentarza i zaznaczenie miejsca na ekranie którego ma on dotyczyć.
Poniżej widać przykładowy obraz wynikowy narzędzia PSR, z opisem akcji (u góry) oraz zakreślonym na zielono obszarem na jakim została podjęta akcja – w tym wypadku pulpit.
Kolejny przykład to podjecie akcji na przycisku co zostało także opisane i zaznaczone.
Poniżej znajduje się zrzut ekranu na którym użytkownik postanowił dodać swój komentarz. Zaznaczony na czerwono (zaznaczenie przez użytkownika) komunikat i komentarz przy opisie kroku.
Przykładowy raport wygenerowany przez Problem Step Recorder do pobrania TUTAJ.
We wcześniejszych postach wspominałem już jak instalować system na dyskach .vhd oraz jak konwertować pliki .wim do dysków wirtualnych z zainstalowanym już systemem. Pojawiło się także kilka pytań, najczęściej zadawanym było “jak dokonać wpisu w BCD by system uruchamiał się z pliku .vhd” – pora na odpowiedź.
BCD (Boot Configuration Data) czyli Dane Konfiguracji Rozruchu to zbiór parametrów konfiguracji rozruchu wprowadzone w systemach Vista i Windows Server 2008, kontynuowane do teraz (Wcześniej te informacje znajdowały się w pliku Boot.ini)… Dane te można modyfikować używając polecenia bcdedit (c:\windows\system32\bcdedit.exe), lub dokonywać niektórych konfiguracji (modyfikacja parametrów/usuwanie wpisów) z wykorzystaniem polecenia msconfig – zakładka Boot (C:\Windows\System32\msconfig.exe).
Jak dodać nowy wpis wskazujący plik .vhd?
bcdedit /copy {current} /d “<nazwa wyświetlania>
// powyższe polecenie zwróci informacje o wartości wpisu GUID.
// np. {b26c1fc3-f79a-11dd-985a-a71075ac7f6}
bcdedit /set {GUID} device vhd=[<litera dysku>:]\<ścieżka do pliku\plik.vhd>
// w miejsce {GUID} należy wpisać wartość z wyniku 1 polecenia.
bcdedit /set {GUID} osdevice vhd=[<litera dysku>:]\<ścieżka do pliku\plik.vhd>
// w miejsce {GUID} należy wpisać wartość z wyniku 1 polecenia.
Jak zweryfikować pojawienie się wpisu?
bcdedit /v
Uwagi:
- Plik musi istnieć przed stworzeniem wpisu.
- Konieczne jest uruchomienie konsoli jako administrator.
Praca z maszynami wirtualnymi Hyper-V jest stosunkowo prosta gdy zgrupowane są one na jednym serwerze fizycznym, jednak gdy ilość fizycznych maszyn wzrasta (a wraz z nimi maszyn wirtualnym) pojawia się problem – jak prościej zarządzać tymi środowiskami?
Możliwe sposoby podłączenia:
- Przystawka MMC – Hyper-V Manager (zarządzanie lokalne oraz podpięcie do zdalnego serwera)
- Remote Desktop – podłączenie bezpośrednio do VM (tylko praca w systemie maszyny wirtualnej)
- System Center Virtual Machine Manager 2008 (pełna obsługa środowiska na wielu serwerach)
- VMConnect.exe (podłączenie z konsolą)
Możliwości:
Hyper-V Manager to podstawowy interfejs pracy z maszynami wirtualnymi, jest on przystawką MMC pozwalającą na zarządzanie lokalnym serwerem z rolą Hyper-V jak i serwerami zdalnymi. Umożliwia pełną obslugę zarówno środowiska w maszynie wirtualnej, jak również zarządzanie ustawieniami i stanem maszyny wirtualnej.
Remote Desktop czyli podłączenie pulpitu zdalnego pozwala na podłączenie do zdalnego serwera i zarządzanie jego środowiskiem poprzez lokalny Hyper-V Manager z pełnymi jego możliwościami na tym serwerze. Inną metodą jest łączenie się Zdalnym Pulpitem z daną maszyną wirtualną, jednak nie pozwala to na konfigurację jej ustawień, tworzenie snapshotów etc. Rozwiązanie połączenia usługą terminalową jest często wykorzystywane by tworzyć skróty do konkretnej maszyny wirtualnej i tym samym przyśpieszyć zarządzanie nimi.
System Center Virtual Machine Manager 2008 to bardzo rozbudowane narzędzie do kompleksowej obsługi środowisk wirtualnych – współpracuje różnymi rozwiązaniami m.in. Virtual Server 2005, Hyper-V, VMWare ESX Server. Pozwala na pełną obsługę zarówno roli wirtualizacji, konfiguracji maszyny wirtualnej oraz systemu w VM. Jedyną “wadą” jest konieczność jego zakupu.
VMConnect.exe jest narzędziem wiersza poleceń pozwalającym na podłączenie się do maszyny wirtualnej podobnie jak w przypadku zdalnego pulpitu, z tą jednak różnicą iż uzyskuje się dostęp do konsoli maszyny wirtualnej. Dokładnie tego samego narzędzia używa przystawka MMC Hyper-V Manager do połączenia się z VM.
Jak sprawić by praca z VM była łatwiejsza?
Najlepszym wyborem byłoby użycie SCVMM 2008 (System Center Virtual Machine Manager 2008), jednak biorąc pod uwagę jego cenę oraz aspekty związane z jego wdrożeniem, pokaże łatwiejszą i w dodatku darmową metodę.
Skoro VMConnect.exe jest narzędziem wiersza poleceń i pozwala na podłączenie bezpośrednio do konsoli maszyny wirtualnej na dowolnym serwerze… można z jego użyciem tworzyć skróty do maszyn wirtualnych.
Składnia: vmconnect.exe <nazwa serwera> <nazwa maszyny wirtualnej>
Przykład: vmconnect.exe localhost SRV0_SSL_v1.3_04.03.2009
Uwagi: jeśli w nazwie maszyny wirtualnej występują spacje należy jej nazwę podac w następujący sposób “nazwa”
Tworzenie skrótu jest analogiczne do tworzenia nowego folderu z tą różnicą, że wybieramy opcję “Create Shortcut”,
następnie w polu “Type the location of the item:” należy podać następujący wpis:
“C:\Program Files\Hyper-V\vmconnect.exe” <nazwa serwera> <nazwa maszyny wirtualnej>
Wniosek:
Powyższe rozwiązanie pozwala na łatwe zarządzanie wieloma wirtualnymi maszynami z dowolnego komputera, dzięki wykorzystaniu skrótów nie trzeba wciąż powtarzać komendy. Minusem tego rozwiązania zapewne jest czas jaki trzeba poświęcić na przygotowanie wszystkich skrótów (szczególnie gdy w środowisku często zmieniają się maszyny lub ich lokalizacje na serwerach), jednak w przypadku większości systuacji ostatecznie usprawnia ono pracę z VM i oszczędza czas.
Powered by WordPress | Theme: Aeros 2.0 by TheBuckmaker.com