Kamil Skalski – Blog Techniczny

Wraz z udostępnieniem wersji Release Candidate Windows 7 i Windows Server 2008R (dostępne już dzisiaj dla subskrybentów Technet oraz MSDN, a od 5 maja w ramach publicznych testów)  pojawiły się jeszcze dwie ciekawe pozycje:

Windows Virtual PC – czyli nowsza wersja Virtual PC rozszerzona o możliwość obsługi USB oraz pozwalająca na pracę w trybie XP (XP Mode) aplikacjom Windows 7.

XP Mode – tryb pracy aplikacji w Windows 7, aplikacja działa w ramach maszyny wirtualnej (Windows XP SP3) jest to działanie praktycznie nie zauważalne dla użytkownika, stworzone by rozwiązać problemy kompatybilności aplikacji biznesowych.

Warto także zawrócić uwagę na Hyper-V Server 2008 R2 (RC) czyli nową odsłonę darmowego hypervisora, oraz pojawienie się najnowszej wersji testowej Service Pack 2 dla systemu Windows Vista…

Zdalne zarządzanie rolami Windows Server z poziomu systemu klienckiego jest często wykorzystywaną i przydatną funkcją. Aby było to możliwe konieczne jest dodanie do systemu – w tym przypadku Windows 7, odpowiednich przystawek MMC.

Pierwszym krokiem jest pobranie “Remote Server Administration Tools for Windows 7“, oraz instalacja tego zestawu narzędzi oznaczonych w bazie wiedzy jako KB958830.

Gdy ten zestaw narzędzi został już zainstalowany, należy wybrać przystawki i dodać przystawki korzystając z opcji “Turn Windows features on or off”  (Control Panel -> Programs and Features).

W przykładzie dodana została przystawka dla Hyper-V (Hyper-V Manager), która od tego momentu jest dostępna z poziomu Administrative Tools lub w konsoli MMC jako przystawka.

Od kwietnia dostępna jest najnowsza wersja MDOP (Microsoft Desktop Optimization Pack), zbioru aplikacji przeznaczonych przede wszystkim dla dużych przedsiębiorstw z rozległą infrastrukturą. Najważniejsze zmiany w wersji 2009 to MED-V 1.0 oraz APP-V 4.5 CU1.

Wkrótce znajdziecie tutaj szerszy opis obu rozwiązań, a tymczasem kilka słów wstępu:

App-v, dawniej znany jako SoftGrid to rozwiązanie pozwalające na wirtualizację aplikacji. W takim środowisku aplikacje instalowane są wewnątrz “paczek” zawierających ich dane oraz podstawowe komponenty środowiska, z którym współpracują. Użytkownicy pobierają wcześniej przygotowane paczki i uruchamiają je w ramach swojego systemu ale bez ich instalacji – istnieją na komputerze klienckim jedynie w pamięci cache rezerwowanej dla app-v na specjalnej partycji. Bardzo ważną cechą Application Virtualization jest bezkonfliktowa praca, dzięki izolacji aplikacji wewnątrz paczki można uruchomić tą samą aplikacje w różnych edycjach oraz wersjach językowych bez konfliktów wpisów rejestru. Największymi zaletami tego rozwiązania jest wykorzystywanie zasobów klienta przez aplikacje, centralizacja zarządzania, kontrola licencji oraz rozwiązywanie problemów w kompatybilnością i konfliktami.

Med-V (Microsoft Enterprise Desktop Virtualization) to rozwiązanie wpierające Virtual PC i rozwijające jego funkcje o możliwość centralnego zarządzania i nakładania polis. Jako zastosowanie takiego rozwiązania można wskazać migrację systemów i związane z tym problemy z kompatybilnością aplikacji. Dzięki Med-V możliwe jest stworzenie obrazu maszyny wirtualnej ze starszą wersją systemu operacyjnego wraz z  pakietem aplikacji, a następnie jego zdalna dystrybucja do Virtual PC zainstalowanego na komputerze klienta - dzięki czemu klient wraz z kompatybilnymi aplikacjami może pracować na nowszej wersji systemu, korzystając jednocześnie ze starszych wersji w ramach wirtualnej maszyny.

Przykłady konfiguracji i wdrożenia powyższych rozwiązań opiszę w najbliższym czasie…

Pracując z wieloma systemami czasami można utracić informacje zawarte w BCD (Boot Configuration Data) – ja miałem to szczęście podczas instalacji Windows 7. Jak poradzić sobie z tym problemem ? – stworzyć wpis od nowa.

Aby dodać/edytować wpisy BCD należy wykorzystać polecenie bcdedit z odpowiednimi parametrami.

1. Stworzyć nowy wpis (/create) i oznaczyć go etykietą (/d) oraz wskazać jego funkcje (/application osloader).

bcdedit /create /d “Windows Server 2008” /application osloader

2. Po wykonaniu powyższego polecenia wygenerowany zostanie identyfikator GUID np. {17f4317a-1fce-11de-b18f-cce145146ef6}. W dalszych polecenia należy zastąpić {GUID} wlasnym identyfikatorem.

3. Kolejne kroki to wskazanie partycji, na której znajduje się system oraz ścieżkę do pliku rozruchowego winload.exe

bcdedit /set {GUID} device partition=D:

bcdedit /set {GUID} osdevice partition=D:

bcdedit /set {GUID} path \Windows\System32\winload.exe

bcdedit /set {GUID} systemroot \Windows

4. Dodatkowo można ustawić kolejność wyświetlania nowo tworzonego wpisu (/displayorder) np. jako ostatni (/addlast)

bcdedit /displayorder {GUID} /addlast

Windows Server 2008 w wersji Core, bo jego głównie dotyczy konieczność skorzystania z slmgr.vbs czyli skrytpu pozwalającego na zarządzanie aktywacją oraz licencjami w systemie operacyjnym. Oczywiście te same komendy będą działać również z wersjami posiadającymi GUI. Poniższe polecenia działają w systemach Vista/7 oraz Server 2008/2008 R2.

Plik skrytpu można odnaleść w %windir%\System32\slmgr.vbs.

Przełączniki:

-ipk <klucz produktu> // (install product key) zmiana lub dodanie klucza produktu

-upk //(uninstall product key) usunięcie klucza produktu

-ato //(activate windows) aktywacja systemu

-xpr // (expiration) informacja o dacie wygaśnięcia licencji

-cpky // (clear product key) usuń kluczu produtku z rejestru

-dli <all/activation id> // (display license information) wyświetl informacje o licencji

-dlv <all/activation id> // wyświetl szczegółowe informacje o licencji

-ilc <plik licencji> // (install license) instalacja licencji z pliku

-rilc // (reinstall license) ponowna installacja licencji

-rearm // resetowanie licencji

-dti // wyświetlenia ID instalacji (do dalszej aktywacji telefonicznej)

-atp <numer potwierdzający> // aktywacja systemu z użyciem numeru potwierdzającego z aktywacji telefonicznej

Przykład użycia: slmgr -ato

Uwagi:

Zastosowanie polecenia slmgr -rearm pozwala na przedłużenie okresu ważności systemu bez jego aktywacji.

Windows 7 będący obecnie w wersji beta ma prawo do błędów, każda wersja poprawia stary błąd powodując nowy w czymś co działo w wersji starszej… o to kilka historii z życia błędów:

Indeks wydajności (Windows Experience Index):

wersje wcześniejsze niż 7057 dla systemów zainstalowanych w pliku .vhd wskazywały wydajność 3.0… błąd ten został naprawiony i wszystko działało dobrze, aż do wydania build 7068, w którym podczas określania indeksu wydajności występuje błąd ~”nie można sprawdzić wydajności dysku twardego gdy używany jest plik .vhd”.

Domyślne aplikacje:

Build 7057 ma ciekawą własność blokowania akcji: przypisz dany program jako domyślny dla rozszerzenia… Jeśli chcemy wykonać powiązanie z poziomu aplikacji – nie działa… jeśli zrobimy to z poziomu Open with i wybierzemy program jako domyślny dla danego rozszerzenia – nie działa… dopiero gdy uruchomimy program jako administrator, zaakceptujemy komunikat UAC powiązanie zostanie poprawnie zmodyfikowane/dodane.